Fon sepeti, fonların fonu. Sen bir pay alırsın. Yönetici o parayla başka fonların payını tutar. Amaç: tek işlemle birkaç evrene dağılmak.

Kolay taraf: hisse, borçlanma, döviz dilimini tek kodda toplamak. Pahalı taraf: iki katman ücret. Sepetin kendi yönetim ücreti artı içerideki fonların ücreti. Künyede tek yüzde görürsün; içtekiler ayrıca işler.

İç dağılım gecikmeli gelir. ‘Dünya hissesi’ yazan sepet, fiilen birkaç endeks fonu ve nakit olabilir. Aç, bak, sonra karar ver. Aynı işi sen karşılaştırıp iki-üç fonla da kurabilirsin — takip edebilirsen. Tutarın küçük, evrenin dağınık olmasını istiyorsan pratik. Büyük tutarda, aynı evreni doğrudan almak çoğu zaman daha sade ve ucuz.